TEKNOLOJİK ÖĞRENME YETENEĞİNİN YENİLİKÇİLİK PERFORMANSINA ETKİSİ: BANKACILIK SEKTÖRÜNDEN BULGULAR

Özet

Teknoloji yönetimi, örgütlerin hızla değişen çevresel koşullara ve teknolojik gelişmelere uyum sağlayabilmeleri, hatta bu dönüşümleri proaktif biçimde şekillendirebilmeleri açısından stratejik bir yönetim disiplini olarak öne çıkmaktadır. Bu bağlamda teknolojik öğrenme kavramı ve teknolojik öğrenme yeteneği, özellikle dijitalleşmenin hızlandığı sektörlerde rekabet avantajının sürdürülebilirliği açısından giderek daha kritik bir araştırma alanına dönüşmektedir. Gelişmekte olan ülkelerde firmalar, ileri teknolojileri üretme ve ticarileştirme kapasitesindeki sınırlılıklar nedeniyle çoğu zaman dış kaynaklı teknoloji ve bilgiye bağımlı kalmakta; bu durum da teknolojik öğrenmenin edinim, içselleştirme ve uygulama boyutlarını yönetmeyi daha önemli hale getirmektedir. Bu çalışma, teknolojik öğrenmeyi dinamik yetenekler teorisi perspektifinde ele almakta ve teknolojik öğrenme yeteneğinin firma yenilikçiliği üzerindeki etkisini ürün ve süreç yenilikçiliği ayrımında incelemektedir. Araştırma, İstanbul ve Kocaeli çevresinde faaliyet gösteren bankalarda çalışan 262 katılımcıdan elde edilen anket verilerine dayanmaktadır. Veriler üzerinde gerçekleştirilen çoklu regresyon analizleri, teknoloji satın alma yeteneği ile teknoloji kullanımı yeteneğinin hem ürün yenilikçiliği hem de süreç yenilikçiliği üzerinde orta düzeyde pozitif ve anlamlı etkiler ürettiğini göstermiştir. Buna karşılık, özümseme yeteneğinin ürün ve süreç yenilikçiliği üzerinde beklenenin aksine doğrudan ve anlamlı bir etkisi tespit edilememiştir. Bulgular, bankacılıkta yenilik performansının özellikle teknolojinin edinilmesi kadar, teknolojinin süreçlere entegre edilerek etkin biçimde kullanılmasına bağlı olarak güçlendiğine işaret etmektedir; bu durum, uygulama kapasitesinin stratejik öncelik olarak ele alınmasını gerektirir.